ଲକ୍ଷ୍ନୌ, ୨୪/୦୨: ପୁଣି ‘ନୀଳ ଡ୍ରମ ହତ୍ୟା’ର ପୁନରାବୃତ୍ତି। ଏଥର କିନ୍ତୁ ବାପାଙ୍କୁ ମାରି ମୃତଦେହକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ନୀଳ ଡ୍ରମରେ ପୂରାଇଛି ଅଯୋଗ୍ୟ ପୁଅ। ଏଭଳି ଘଟଣା ଘଟିଛି ଲକ୍ଷ୍ନୌରେ। ଲକ୍ଷ୍ନୌରେ ଜଣେ ୫୦ ବର୍ଷୀୟ ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନୃଶଂସ ଭାବେ ହତ୍ୟା କରିଛି ୨୧ ବର୍ଷୀୟ ପୁଅ।
ପ୍ରଥମେ ପୁଅ ବାପାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପରେ ଶରୀରକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ନୀଳ ଡ୍ରମରେ ପୂରାଇ ଦେଇଛି। ଏକଥା ପୁଅ ନିଜେ ସ୍ୱୀକାର କରିଛି।
ଗୋଟିଏ ପଟେ ଲକ୍ଷ୍ନୌର ଜଣେ ସଫଳ ବ୍ୟବସାୟୀ, ତାଙ୍କର ଚାରୋଟି ପାଥୋଲୋଜି ଲ୍ୟାବ ଏବଂ ତିନୋଟି ମଦ ଦୋକାନ ଥିଲା। ଅନ୍ୟପଟେ ପୁଅ, ଯିଏ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଡାକ୍ତର ହେଉ ବୋଲି ବାପା ଚାହୁଁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେ ପାରିବାରିକ ବ୍ୟବସାୟ ହାତକୁ ନେବାକୁ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବୋଲି ଭାବୁଥିଲା। ଏହି ଭିତରେ ଶେଷରେ ପୁଅ ବାପାଙ୍କୁ ମାରି ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବ ବୋଲି ହତ୍ୟାର ରୂପ ଦେଇଥିଲା।
ମୂଳତଃ ଜାଲୌନ ଜିଲ୍ଲାର ବାସିନ୍ଦା, ମାନବେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ଲକ୍ଷ୍ନୌରେ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସାୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ। ପାଥୋଲୋଜି ଲ୍ୟାବ ଏବଂ ଲାଇସେନ୍ସପ୍ରାପ୍ତ ମଦ ଦୋକାନ ଥିଲା। ପତ୍ନୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମାନବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୂରା ଦୁନିଆ ଥିଲେ ପୁଅ ଅକ୍ଷତ ଓ ଝିଅ କୃତି। ମାନବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ତାଙ୍କ ପୁଅ ଡାକ୍ତର ହେଉ। ଅକ୍ଷତ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଲା ମାର୍ଟିନିୟର ସ୍କୁଲରୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଶ୍ରେଣୀ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତା’ପରେ NEET ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଏକ କୋଚିଂ ସେଣ୍ଟରରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦୁଇଥର ପରୀକ୍ଷା ଦେଇ ସଫଳ ହୋଇନଥିଲେ। ଯାହା ପରେ ବାପା ଓ ପୁଅଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତିକ୍ତତା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।
ଅକ୍ଷତ ପାରିବାରିକ ବ୍ୟବସାୟ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ। ସେ ପାଥୋଲୋଜି ଲ୍ୟାବ ଏବଂ ଦୋକାନ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ଦେଖାଇଥିଲେ। ଅକ୍ଷତ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ବ୍ୟବସାୟ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇସାରିଛି କିନ୍ତୁ ଡାକ୍ତର ହେବା ପାଇଁ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଲାଗିବ। ତେଣୁ ସେ ତୁରନ୍ତ ଦାୟିତ୍ୱ ନେବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ।
ତଥାପି, ମାନବେନ୍ଦ୍ର ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ବ୍ୟବସାୟ ଜାରି ରହିବ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମେ ବୃତ୍ତିଗତ ପ୍ରମାଣପତ୍ର ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ମତଭେଦ ଧୀରେ ଧୀରେ ବିତର୍କରୁ ଖୋଲା ବିବାଦକୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା।
ଏପରିକି ତଦନ୍ତ ସମୟରେ ଆଉ ଏକ ବଡ଼ ସୂଚନା ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଥିଲା। ପ୍ରାୟ ଚାରି ମାସ ପୂର୍ବେ, ମାନବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଳଙ୍କାର ଚୋରି ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରାରମ୍ଭରେ, ଘରୋଇ ସହାୟକଙ୍କ ଉପରେ ସନ୍ଦେହ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଥାନାରେ ଅଭିଯୋଗ କରାଯାଇଥିଲା। ପରେ, ଜଣାପଡିଥିଲା ଯେ ଗହଣା ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୋରି ହୋଇନାହିଁ। ବରଂ ପରିବାରରେ ହିଁ କେହି ଜଣେ ଚୋରି କରିଛି। ପରେ ସେ ଅକ୍ଷତ ବୋଲି ଜଣାପଡ଼ିଥିଲା। ମାମଲା ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ପୂର୍ବରୁ, ମାନବେନ୍ଦ୍ର ଅଭିଯୋଗ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିନେଇଥିଲେ। ଯଦିଓ ମାମଲାଟି ଘର ଭିତରେ ହିଁ ସମାଧାନ କରାଯାଇଥିଲା, ତଥାପି ଅକ୍ଷୟଙ୍କ ପ୍ରତି ମାନବେନ୍ଦ୍ର ବିଶ୍ୱାସ ହରାଇ ସାରିଥିଲେ। ସେବେଠାରୁ, ସେ ଅକ୍ଷତର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଉପରେ କଡ଼ା ନଜର ରଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଆଉ ଏହି ଅବିଶ୍ୱାସ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଫାଟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା।
ପୋଲିସର କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, ଫେବୃଆରୀ ୨୦ ତାରିଖ ସକାଳେ ବାପା ଏବଂ ପୁଅଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଆଲୋଚନା ହୋଇଥିଲା। ମାନବେନ୍ଦ୍ର ଅକ୍ଷତଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପାଠପଢ଼ାରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ଏବଂ NEET ପ୍ରସ୍ତୁତିକୁ ଗମ୍ଭୀରତାର ସହ ନେବାକୁ କହିଥିଲେ। ଆଉ ଦୀର୍ଘ ମାସ ଧରି ଅକ୍ଷତଙ୍କ ମନରେ ଥିବା ରାଗ ସବୁ କିଛି ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲା।
ସେହି ସମୟରେ ଅକ୍ଷତ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ଏକ ଲାଇସେନ୍ସପ୍ରାପ୍ତ ରାଇଫଲ୍ରେ ଗୁଳି ଚଳାଇଥିଲେ, ଯାହା ଫଳରେ ତାଙ୍କର ଘଟଣାସ୍ଥଳରେ ହିଁ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଗଲା। ଘଟଣାଟି ତୃତୀୟ ମହଲାରେ ଘଟିଥିଲା। ସାନ ଭଉଣୀ କୃତି ତାଙ୍କ ରୁମରେ ଥିଲେ। ଗୁଳି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ସେ ଘଟଣାସ୍ଥଳକୁ ଦୌଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଯାହା ଦେଖିଲେ ତାହା ଦେଖି ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ପୋଲିସର କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, ଅକ୍ଷତ ତାଙ୍କୁ ଧମକ ଦେଇଥିଲେ, ଯଦି ସେ କାହାକୁ କୁହନ୍ତି ତେବେ ଗମ୍ଭୀର ପରିଣାମ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼ିବ ବୋଲି ଚେତାବନୀ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଚାରି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘରେ ଭୟଭୀତ ରହିଥିଲେ।
ହତ୍ୟା ପରେ, ଅକ୍ଷତ ତୃତୀୟ ମହଲାରୁ ମୃତଦେହକୁ ଟାଣି ଆଣିଥିଲେ। ପ୍ରଥମେ ସେ ଏହାକୁ ଏକ କାରରେ ରଖି ଗୋମତୀ ନଦୀରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେବାକୁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶରୀର ଏକା ସମ୍ଭାଳିବା ପାଇଁ ଏତେ ଓଜନିଆ ଥିଲା ଯେ ସେ ତାହା ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ତା’ପରେ ସେ ବଜାରରୁ ଏକ କରତ କିଣି ହାତ ଏବଂ ଗୋଡ କାଟି ଦେଇଥିଲେ। ଶରୀରର ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ କାରରେ ରଖି ସଦ୍ରୌନା ଅଞ୍ଚଳରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲେ। ଶରୀରର କିଛି ଅଂଶକୁ ଏକ ନୀଳ ଡ୍ରମରେ ରଖିଥିଲେ, ପରେ ଏହାକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେବାକୁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେହି ଡ୍ରମରେ ମୁଣ୍ଡ ନଥିଲା। ତେବେ ହତ୍ୟା ପରେ ସେ ଏସିଡ୍ ବ୍ୟବହାର କରିଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି। ଘର ଭିତରେ ଏକ ଏସିଡ୍ ବୋତଲ ମଧ୍ୟ ମିଳିଛି।
ଘଟଣା କିପରି ସାମନାକୁ ଆସିଥିଲା?
ମାନବେନ୍ଦ୍ର ନିଖୋଜ ହୋଇଥିବାର ରିପୋର୍ଟ ପ୍ରଥମେ ଥାନାରେ ଦାୟର କରାଯାଇଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ ଅକ୍ଷତ ପ୍ରଥମେ ଦାବି କରିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ବାପା ଦିଲ୍ଲୀ ଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଫୋନ୍ ବନ୍ଦ ଥିଲା। ପୋଲିସର ପଚରାଉଚରା ପରେ ତାଙ୍କ ଭୂମିକା ସନ୍ଦେହଜନକ ହେଲା। ଅଧିକ ପଚରାଉଚରା ପରେ ସତ ମାନିଥିଲେ ଅକ୍ଷତ। ଆଉ ପାରିପାର୍ଶ୍ୱିକ ପ୍ରମାଣ ବି ଅକ୍ଷତଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଗଲା।
ପଚରାଉଚରାରୁ ଜଣାପଡ଼ିଥିଲା ଯେ ମାନବେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ପୁଅ ଉପରେ NEET ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଚାପ ପକାଉଥିଲେ। ତଥାପି, ପରିବାର ଲୋକେ କହିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରକୃତ କାରଣ ହେଉଛି ମାନବେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ପୁଅ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ହରାଇବା ଏବଂ ବ୍ୟବସାୟକୁ ନେଇ ସେମାନଙ୍କର ମତଭେଦ। ମାନବେନ୍ଦ୍ର ସିଂହଙ୍କ ବାପା ସୁରେନ୍ଦ୍ର ପାଲ ସିଂହ ଜଣେ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ୟୁପି ପୋଲିସ ଅଧିକାରୀ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସାନ ଭାଇ ମଧ୍ୟ ପୋଲିସରେ ଚାକିରି କରନ୍ତି। ତେଣୁ ପୁଅ ମଧ୍ୟ କିଛି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବୃତ୍ତି ଆପଣାଉ ବୋଲି ସେ ଚାହୁଁଥିଲେ।